Artık Facebook amele kaynıyor deniliyor.Ama ne yazık ki halen birçoğumuz o yoldan geldik, ama geçemedik.Maalesef ki  T.C’nin yarısı Facebook’a üye ve bağımlıları gününün bir kısmını orada geçiriyor.Hatta gününün ½’sini geçirenlere gözlerimle şahit oldum.Bilgisayar ilk açıldığında açılan bu site milyonları $’ları götürmekle kalmadı şimdi de insanların özel hayatına el attı.Bir kaç yıl öncesine kadar sadece birer rivayet niteliği taşıyan bu sözler şimdi gerçek.Facebook ailemizin içinde, soframızın muhabbet konusu, 5 yaşındaki çocuğun bile neşe kaynağı olan Facebook artık bunlarla da  kalmadı Nüfus Müdürlüğü’nün görevini de yerine getiriyor.

700.000.000 üyesiyle sanal alemin en geniş arkadaşlık sitesi ünvanına sahip.700 miyonun en azından 500 milyonunun da profillerinde gerçek fotoğraflarını kullandığı kaynaklarca sabittir.

Bu fotoğraflar geçtiğimiz aylarda ”fotoğraf etiketleme” etkinliği adı altında oluşturulan sistemde fotoğrafların tanınması sağlandı.Anlayacağınız etiketlenme olayında bile fotoğraflarınız artık arşivde.Araştırmalara göre yaklaşık 27 ile 30 milyon üyenin fotoğraflarının arşivlendiği ve halende çalışmaların hızlı bir şekilde devam ettiği yazılmakta.Sistem tarafından kayıt altına alınan fotoğraflar yüz tanımakta kullanılacak.

Ve sistem öyle bir oluşturulmuş ki her nokta ayrıntılı bir şekilde düşünülmüş.Çünkü yüz tanıma sistemine girenler isimlerini değiştirseler bile sistemi kandıramıyor.

Aslında bu sistemi Alessandro Acquisti, Ralph Gross ve Fred Stutzman adlı yazarlar da Facebook’un Yüzleri adlı kitaplarının tanıtımında bu tür iddialarda bulunmuşlar.Yazarlar yaptıkları programla 27.000 kişinin fotoğrafını tanımlıyor.Daha sonra tanımlanan bu fotoğraflar internette taratılıyor ve bu kişilerin hangi sitelerde profilleri mevcut, hangi bankada hesapları var, hangi ırka mensup, hangi isim altında hangi profili var vs. anında tesbit ediyor.Ayrıca yazarların yaptığı bu taratma da ise 27.000 kişinin %13 ünün farklı arkadaşlık sitelerinde farklı isimler altında profillerinin var olduğunu görmüşlerdir.Kısacası artık kimlikleri hangi isim altında açarsanız açın fotoğrafınızın yer aldığı her yerde sizi anında tebit etmek amaç edinilmiş.Sabıka kayıtlarında bulunmayan, ilk kez suç işlemiş birini bulmak için binlerce sabıkalının fotoğrafları taratılıyor.Hiç sabıkası olmayan birini bulmak zordu.Peki ya şimdi?Artık Facebook fotoğraf arşivini taramak yeterli olur mu sizce?Peki Facebook bu arşivi kaç paradan açar dersiniz?Bin mi?Milyon mu?Milyar mı?Peki ya bu arşivi ilk kim kullanır dersiniz?CIA mı ? Peki Amerika istihbaratları bizim yada diğer istihbarat birimlerinin, güvenlik güçlerinin kullanmasına izin verir mi dersiniz?

Sizin fotoğraflarınızı kullanarak herhangi bir sitede (bunun illa bir topluluk veya arkadaşlık sitesi olması şart değil) fotoğrafınızı kullanarak fake hesap açması-ki buda uygunsuz bir site ise o kişinin vay haline!Cumhurbaşkanımızın bile ”Ben memurları atama yaparken Google’a yazıyorum kişinin ismini, çıkan sonuçlara göre kişilerin bilgilerine ulaşıyorum ve buna göre atama yapıyorum” diyorsa sizce şirketler personel alımında nasıl bir yol izliyorlardır.Günümüz Türkiyesi Facebook’tan vergi bile almıyor.Ancak karşılığında Facebook’a üye olan herkesin kişisel bilgilerini kullanma hakkına sahiptir.Ne güzel(!) sistem oturtulmuş değil mi?Boşuna Facebook’un 5. sıradaki müşterisi değiliz.

Sonuç itibarı ile boşuna hayıflanmayın, fotoğraflarınızı kaldırmayı denemeyin! Saniyede terabaytlarca veri aktarımı yapan nanoteknolojinin profil fotoğraflarını sisteme kayıt etmesi içten bile değil.

keramettinel.com

Wikileaks'in kurucu Julian Assange, Facebook hakkında öyle sözler söyledi ki...

Wikileaks'in gizli yazışmaları ortaya çıkartmasından sonra bir anda dünya gündemine oturan julian Assange, düşmanlarına bir yenisini daha ekledi; Facebook. Assange, Russia Today'le yaptığı röportajda Facebook hakkında şunları söyledi; "Facebook şimdiye dek icat edilmiş en korkutucu casusluk makinesi."

"Karşımızda insanlar hakkında dünyanın en kapsamlı veri tabanı bulunuyor; ilişkiler, isimler, adresler, konumlar, insanların birbirleriyle olan ilişkileri, akrabalar... Birleşik Devletler'de oturanların hepsine B.D. istihbaratı tarafından erişim sağlanabiliyor."

Facebook, Google ve Yahoo'nun Birleşik Devletler istihbaratı için arayüzler kurduğunu söyleyen Assange, bu isimlerin Birleşik Devletler tarafından kontrol edilmediğini ancak istedikleri bir isim hakkında küçük bir dilekçeyle bütün bilgilerini alabildiklerini belirtiyor.

Kaynak : Chip

Duymadım, görmedim, bilmiyorum diyenler için Anadolu’daki dere ve doğa katliamı belgelendi... Enerji ve kalkınma politikalarının doğa ve akarsular üzerindeki olumsuz etkisini ve halkın bu yatırımlara karşı tepkisini gözler önüne seren "Anadolu’nun İsyanı" adlı film rekora gidiyor.

Herhangi bir kar amacı güdülmeden konuya duyarlı insanların gönülden destekleriyle tamamlanan film, HES’lere karşı Anadolu’da verilen mücadeleyi bizzat onların ağzından anlatıyor.

Hidroelektrik santrallerin (HES) doğa ve kırsalda yaşayan insanlar üzerindeki olumsuz etkilerini ve HES yatırımlarına karşı verilen mücadeleleri anlatan ‘Anadolu’nun İsyanı’ adlı kısa film gönüllü desteklerle ve kolektif bir çalışma sonucu ortaya çıkarıldı.

Anadolu’nun dört bir yanında devam eden HES çalışmalarının yıkıcı etkisine dikkat çeken film Akdeniz’den Karadeniz’e, Doğu Anadolu’dan Ege’ye kadar 20 bin kilometre yol kat edilerek çekildi.

İnternet üzerinden indirilebilen, çoğaltılmasına ve dağıtılmasına, festival ve toplu gösterimler için özel izin alınmasına, kullanılmasına herhangi bir kısıtlama konulmayan film, Anadolu derelerinin özgür akması için mücadele edenlere adandı.

Üç gün içerisinde 50 bine yakın izleyiciye ulaşan filme dileyen herkes sosyal paylaşım sitelerinden, anadolunehirleri.org, anadoluyuvermeyecegiz.net, vimeo.com/​vermeyoz/​film adreslerinden ulaşabiliyor.

Filmin en kısa sürede 7 dilde çevirisi bekleniyor ayrıca, önümüzdeki aylarda filmin uzun metrajlı halinin de yayınlanması söz konusu.

Filmle ilgili yapılan açıklamada, şunlar söylendi:

“Bizlerin doymak bilmeyen tüketim alışkanları ve ihtiyaçlarının doğa üzerindeki yıkıcı etkisi her geçen gün biraz daha artıyor. Hiç haberimiz olmasa da, umursamazsak da, gitmesek de, görmesek de bizim bu yaşam biçimimizin bedelini birtakım canlılar, insanlar ödüyor. Bu film; bir yandan Anadolu nehirleri ve doğası için verilen mücadeleleri anlatırken, bir yandan da şehirlerde hiçbir sorun yokmuş gibi yaşamaya devam eden insanlara ayna tutmak ve bu soruna ortak etmek için hazırlandı. Unutmamız gerekiyor ki, bu ateş sadece düştüğü yeri değil tüm canlı yaşamını yakacak. Bu gerçeğin fakına varanlar Nisan ayında tüm Anadolu’dan Ankara’ya doğru yürümeye başlayacak. Bu yürüyüşe katılmak ve destek vermek hepimizin yaşama karşı ortak sorumluluğudur.

Filmin indirilmesi, çoğaltılması ve dağıtılmasında hiç bir sakınca yoktur.

Samanyolu TV’de dönen ‘Kollama’ dizisinin son bölümünde Öcalan oynatıldı.

Samanyolu televizyonlarında birkaç gündür dönen “Kollama” dizisi fragmanını gören izleyiciler gözlerine inanamadılar.

ÖCALAN’I KURTARDILAR!

Bu akşam 100. Bölümü yayınlanacak “Kollama” dizisinin fragmanında dizinin başrol oyuncusu Yiğit (Orhan Bıyıklı) İmralı’ya giriyor ve Abdullah Öcalan’ı ölümden kurtarıyordu.

İşte dizinin 100. bölüm Özeti

Fragmanı görenler gözlerine inanamadılar çünkü bu kişi gerçekten Abdullah Öcalan mıydı?

Samanyolu televizyonu 45 günlük bir arayışın ardından tıpa tıp Abdullah Öcalan’a benzeyen bir oyuncu bularak Kollama’nın 100. Bölümünde oynatmışlardı.

100. Bölümü bu akşam ekrana gelecek olan Kollama dizisinde Yiğit, Öcalan’a gerçekleştirilmesi planlanan suikastı çözüyor…

Facebook’un bazı kullanıcıların hesaplarını diğer kullanıcıları rahatsız ettikleri gerekçisiyle şikâyet edilmesi halinde kapatıldığını hep duyardım da; böyle bir şeyin benim başıma gelebileceğini hiç tahmin etmezdim. 4 sene süren bir maceranın ilginç yazısıdır…

2006 yılında yurtdışında yaşayan arkadaşlarımdan duymuştum ilk defa. Amerika’da bulunan tüm okulların ve bazı büyük firmaların içinde bulunduğu bir sosyal paylaşım sitesi olarak tanıdım. O dönem facebook 2004’ten beri uyguladığı sistemle çalışıyordu! “Facebook’a üye olabilmek için bir Amerikan Okuluna ait e-posta adresiniz olması gerekiyor”du. Tüm dünyaya açılması 2007 yılında oldu. Artık herkese açıktı Facebook…

2007 yılına kadar Türkçe’nin bırakın “T” sini, MIT(Massachusetts Institute Of Technology)’de master yapan Türk arkadaşımdan başka Türk yoktu listemde. Listemde olan diğer arkadaşlarımın çoğu ise sourceforge gibi açık kaynak sitelerinde tanıştığım çeşitli projelerde beraber çalıştığım insanlardan oluşuyordu. MIT’nin “Public Project” olarak isimlendirdiği Linux tabanlı C++ yazılım dile ile geliştirilmekte olan bir GIS(Coğrafi Bilgi Sistemi) projesinde de gönüllü olarak yer almaktaydım. Bu nedenlerden dolayı zaten iletişim halinde olduğum insanlarla Facebook ya da başka bir siteden farklı bir şekilde iletişimde kalmakta bir sakınca görmedim…

2007 yılından sonra herkese açılan Facebook, arkasına aldığı “Küresel Reklam Gücü” ile 7 den 77 ye herkes tarafından duyulmaya ve kullanılmaya başlamıştı. O tarihlerde neredeyse tüm ulusal basın, tüm ünlüler, tüm programlar artık hiç çekinmeden “RTÜK”e rağmen Facebook’tan bahseder olmuştu. Bu tanıtım furyası devam ederken 2007’nin sonlarına doğru “Facebook Artık Türkçe” konulu bir eposta aldım. Acaba olabilir mi diyerek birkaç arama yaptım. Zira liseden mezun olduktan sonra Samsun’dan ayrılmış o tarihten sonra bir daha Samsun’a gitme şansım olmamıştı. Okul, askerlik, iş vs. derken aradan yıllar geçmişti. Ailemle artık İstanbul’da olduğu için pek bir bağım kalmamıştı Samsun ile. Facebook acaba vaat ettiğini “Eski arkadaşlarını bulmak” başarabilir miydi?

Evet başarmıştı. Önce lisemi sonra teker teker pek çok lise arkadaşlarımı, Samsun’daki diğer pek çok arkadaşımla yeniden iletişim kurmamı sağlamıştı. 1994 yılında Samsun 50. Yıl Lisesi’nden mezun olmuştum. Şuan adı bile olmayan okulumda orta okul ve lise beraberdi. Yani bu okulda 6 senem geçmişti. 6 sene boyunca illaki pek çok arkadaşım ve pek çok anım olmuştu. Yıllar sonra tekrar arkadaşlarımı görebilmek, haber alabilmek kadar doğal insani bir duygu olamaz. Ayrıca o zamanlar bırakın interneti cep telefonu bile yoktu ortalıkta. Günümüz teknolojisi çok uzaktı bizlere. Dolayısıyla Samsun’dan ayrıldıktan sonra çoğu arkadaşlarımla bağlantım kesilmiş oldu. Facebook gün geçtikçe büyüdü ve 1er 2şer derken çoğu arkadaşımla, öğretmenlerimle yeniden iletişime geçme şansım oldu. Sadece iletişimimiz sanal olarak ta kalmadı. İyi niyetli girişken arkadaşlarım geçen yaz(2010) toplanma kararı aldık. Çok istememe rağmen özel bazı nedenlerim ve iş yoğunluğum nedeniyle bu etkinliğe katılamadım. Çok üzülmüş, çok mahcup olmuştum. Allah’tan ikinci bir etkinliğin haberini almıştım. 2010 Ramazan ayında iftar yemeği adıyla ikinci bir etkinlik düzenleniyordu. O kadar sevindim ki; tarih kesinleşir kesinleşmez yaklaşık 50 gün önceden uçak biletlerimi bile almıştım. Yıllar sonra hem Samsun’u hem de pek çok arkadaşımı yeniden görecektim. Günler günleri kovaladı! En sonunda hayatım boyunca unutamayacağım çok özel bir etkinlik oldu. Daha önce bu kadar çok duygulandığımı hatırlamıyorum. Gerçekten çok ama çok özeldi. Benzer şeyler yaşanlar oldu ise ne demek istediğimi onlar daha iyi anlar, zira kelimelere dökülemeyecek kadar harkulade bir şey bu. Bende öyle bir etki yapmıştı ki bize özel bir site yapma kararı almıştım ayrılırken! İstanbul’a döndüğümde ise bunu arkadaşlarımla paylaştım. Yaklaşık 80 kişilik bir gruptuk Facebook’ta. 10 kadar arkadaşım ve 2 öğretmenim onay ve destek verdi. Bende sıvadım kollarımı; ramazan bayram tatilinde çalışarak site altyapısını vs. oluşturdum. 2 senedir Newyorkta yaşayan grafiker arkadaşım bile etkilendi bu fikrimden. Aynı okulda okumamıza, 50.Yıl Lisesi ile bir bağlantısı olmamasına rağmen tasarımı kendisi yapmak istedi, çok ısrar etmeme rağmen benden ücret bile talep etmedi. Sadece site ile yetinmeyip Google altyapısı ile eposta sunucusu kurdum. Dileyen arkadaşlarım kullansınlar abuk subuk alt çizgili, üst çizgili eposta adresleri olmasın, heryerden her şekilde ulaşabilecekleri bir posta hesapları olsun dedim. Hesapları isteyenlere dağıtmaya da başlamıştım. İlk talep edende N.Y. isimli bayan öğretmenimiz oldu. Bunun içinde ayrıca bir gurur duydum. Bende bayram tatili sonrasında mezun arkadaşlarımın olduğu grupta sitenin son halini fikir ve görüşlerini almak için bağlantı paylaştım. Yine her zaman ki gibi 80 kişilik grupta 10 kişi kadar fikirlerini yazdılar. Diğer 70 kişiye kızmıyorum neden aktif değilsiniz diye bunu da belirteyim. Ancak…

Samsun 50.Yıl Lisesi 1994-95 Mezunları Facebook grubundaki bazı arkadaşlarım sanırım, umuyorum, inşallah böyledir kendi özel bilgilerinin, resimlerinin www.50yilmezunlari.com  sitesinde herkese açık bir şekilde yayınlanacağı endişesini kapılarak; beni Facebook’a şikayet etmişler…

20 Eylül 2010 tarihinde Facebook’a giriş yapmak istediğimde yukardaki resimde görmüş olduğunuz sayfa ile karşı karşıya gelince. Şok oldum… “Hesabınız kapatılmıştır. Herhangi bir sorunuz veya kaygılarınız varsa burayı tıklayın” Ne demek oluyor bu. Haydi tıklayayım bakayım. Hesabım yukarda adı geçen grup üyelerine rahatsızlık vermek, gruba ve üyelerine ait özel bilgileri, resimleri istemleri, haberleri dışında kullanmak…..

Halen inanamayıp ilgili posta hesabına bir yanlışlık oldu galiba şeklinde eposta gönderdim. Çok geçmeden Facebook yetkilisi veya robotundan yanıt geldi. “Lütfen hesabınızın tek bir şikayet üzerine kapatılmadığını ve bu kararın detaylı bir inceleme sonucu verildiğini unutmayınız.” “Ne yazık ki, Facebook’un Hak ve Sorumluluklar Bildirimi’ni ihlal ettiğiniz için hesabınız kalıcı olarak kapatılmıştır. Hiçbir nedenle bu hesabı yeniden etkinleştiremeyiz ve ihlaliniz hakkında ya da uygulamakta olduğumuz sistemler hakkında daha fazla açıklamada bulunmayacağız. Bu karar kesinlikle nihaidir.”

Facebook acaba nasıl bir inceleme yaptı da bu kanıya vardı çok merak ediyorum. www.50yilmezunlari.com şuan kısmen açık! Sitede benden başka kimsenin de ismi geçmiyor, bırakın resmi. Facebook’a hak vermiyor da değilim. 80 kişilik küçücük bir grup özeldir. Bu grup üyelerinin (1den fazla Facebook öyle söylüyor) ısrarlı şikâyetlerini de göz ardı edemezlerdi. Üstelik söz konusu şikâyet beni ısrarla arkadaş olarak ekliyor ya da bana ısrarla mesaj gönderiyor değil. “Bilgilerimizi, resimlerimizi çalıyor” sanırım Facebook’un yerinde olsam bende, bu kadar kişi ısrarla şikayet ettiğine göre vardır bir şey diyerek hesabımı kapatırdım.

Facebook’un bahsettiği kontrollerin bir insan tarafından yapıldığına inanmıyorum! 300milyondan fazla kullanıcı olan bir siteyi 30 kişilik bir yönetim kadrosu mu şikayetleri değerlendiriyor? Güldürmesinler beni! Tamam bir facebook’umuz yok ama, web sitesi nedir, yönetimi nasıl olur biliyoruz 

Buradan beni şikayet eden lise arkadaşlarıma şu kişisel tavsiyemi vermek istiyorum. Bahsettiğiniz suçlamalar (insanların özel bilgilerini onların izinleri ve haberleri olmaksızın istemleri dışında kullanmak, yayınlamak vs.) T.C. yasalarına göre suç sınıfına giriyor. Beni Facebook ya da başka bir siteye değil direk çekinmeden adli kurumlara şikâyet edin!

Hep şu soruluyordu bize! Türk bilişimciler neden Facebook, Google vb. uluslar arası projeler gerçekleştiremiyorlar? Yanıt veriyorum şimdi: Tüketim kalitesi olmadan, üretim kalitesi olmaz. Tamamen arz-taleple ilgili bir durum. Daha açık söylemek gerekirse! Hal-i hazırda bulunan siteleri kullanmaktan acizsiniz! Ne olduğunu tam olarak anlayabilmiş değilsiniz! Biz çıksak şimdi benzer bir proje yapmaya kalsak soluğu artık hangi mahkemede alırız bilemem

Mark Zuckerberg’e tüm arkadaşları destek olmuşlar. Hem de sonuna kadar denilebilecek şekilde. Onunda ilk başta ki amacı okul arkadaşlarına özel bir yer olsun! Sonuç: Facebook bir dünya markası! Biz dünya markası olmak için çıkmamıştık Allahtan yola bizde site yaptık ama arkadaşlarımızın çok azı destekledi. Bazıları ise olumuz fikirlerini söylemeye bile tenezzül etmeden bizi şikâyet ediverdi! İşte aramızda ki fark burada! Amerika’yı Amerika yapan değerler gökten inmedi. Amerika’yı Amerika yapan Amerikalılardan başkası değildir. Biz ise bırakın kendi aramızda bir dayanışmayı hep köstek hep köstek! Bilgi sahibi olmadan, fikir sahibi olmak… Aziz Nesin’in o meşhur sözü geldi aklıma…

Sonuç olarak: Her ne olursa olsun bazı arkadaşlarımla yeniden iletişim kurmamı sağladığı için Facebook’a teşekkür ediyorum. Değerli lise öğretmenlerim CY,HY, NY, ŞA ve sevgili lise arkadaşlarım  ve site için destek ve onay veren Bahar, Bertan, Elif, Hülya, İhsan, Meryem, Özlem, Süreyya’ya tekrar teşekkür ediyorum, isimlerini yazmadığım ama arkadaş listemde olan diğer lise arkadaşlarıma teşekkür ediyorum. Sizleri yeniden görebilmek benim için çok özeldi. Bunun dışında listemde bulunan 100 küsür arkadaşlarımla zaten bir şekilde iletişim halindeyim.

Facebook’un bu ciddi suçlama nedeniyle itiraz etmeme rağmen hesabımı yeniden açmayacaktır. Artık açsa bile ben olur muyum?

Beni şikâyet edenler lütfen aynanın karşısına geçsinler şunu sorsunlar kendilerine. Ülkem için ne yaptım? Bir yanıtı olmadığı gibi soru da size saçma gelecektir. Yakınlarınız için ne yaptınız? Kendiniz için ne yaptınız? Son sorum ise? Ülkesi, arkadaşları için bir şeyler yapmaya çalışan, her ay bin dolar gibi bir paranın ülkesine girmesine sebep olan bir arkadaşınıza engel oldunuz! Ülkenizi o bin dolardan mahrum bıraktınız! Evet haklısınız Türkiye çok büyük bir ülke! Ne o bin dolara nede Alptekin Bodur’a ihtiyacı yok, ama sizlere ihtiyacı var!

Sayın Hikmet Hocam! Son sözüm size! lise 1 öğrencisi iken kurduğum bir cümleyi, fikrimi yanlış bulmuştunuz? Ama ben yıllar sonra bile halen aynı fikir ve görüşteyim. “Halka rağmen halkçılık, millete rağmen milliyetçilik olmaz…”

Sabırla okuyan herkese teşekkür ediyorum. Bu yazıyı yazdım çünkü yarın giden herkese sorulan soru bana da sorulacak? Neden Türkiye’de değilsiniz? Şimdiden sanal alem kayıtlarına geçsin ki en azından bana kimse tarafından sorulmasın? Her şey para için değil! Bu kadar nirvanaya ermiş insanla aynı havayı teneffüs etmeyi bünyem kaldıramayacak bir gün ve…. “on my way”

Yaklaşık bir kaç aydır domino_etkisi@googlegroups.com adlı Google Grouptan garip garip epostalar alıyorum!... E-Posta adresimi böyle bir gruba kayıt ettiğimi hatılamıyorum. Bundan da son derece eminim. Ancak nasıl bir psikopatlık ise biri yada birileri tutmuş erinmeden üşenmeden ikiyüzbinden fazla e-posta adresini bu gruba eklemiş. Her gün en az 20-30 adet eposta geliyor bu grup ve üyelerinden. Kimi ergenekon diyor, kimi Fetullah, kimi başbakan verip veriştiriyorlar. Amma gerçek bilgidir, amma komplo teorisi bilemem. Diyeceksiniz ki madem bu epostaları almak istemiyorsan ayrıl o halde bu gruptan!

Sorun da bu ya zaten!

Nasıl bir psikopatlıksa, nasıl bir günah işlemişsek bu gruptan ayrılmak mümkün değil, istesende ayrılamıyorsun!

Kaç defa unsubscribe (mümkünse ayrılmak istemek ki en doğal hakkımızdır diye düşünüyorum) yaptığımı hatırlamıyorum! Ama her defasın da undeliverable (reddediliyor, kaçmak yok, okuyacaksın ) yanıtı alıyorum.

Farzedinki ben fotosentez yaparak yaşıyorum. Bu konuların hiç biriyle İLGİLENMİYORUM. Buna hakkım yok mu? Olmaz mı? Bu nasıl bir zihniyet, bu nasıl bir psikopatlıktır anlayamadım...

Biraz araştırdım. Yalnız olmadığımı, benim gibi pek çok mağdurun olduğu gördüm. Şuandan itibaren bu grubun kapatılması için ne gerekiyorsa yapmaya başlayacağım. Madem olay bu boyutta. O halde bende kendi psikopatlığıma başvuracağım...

SPAM E-Postalarla ülkeyi kurtarmadan önce bence birileri sizi kurtarsın ki, bu ülkeye gerçekten birşey katabilecek insanların değerli zamanlarını çalmayın ve onların ülkesine ve ülkede yaşan insanlara olan sevgi ve saygıları azalmasın...

Adamın biri yeni ulaştığı otele kaydını yaptırır.
Odasına girdiğinde masada bir bilgisayar görür ve karısına e-posta atmaya karar verir.
Fakat yazdığı mesajı farkında olmadan yanlış bir adrese gönderir....

Tam bu sırada farklı bir yerde kadın, kocasının cenaze töreninden evine yeni dönmüştür ve bilgisayarındaki maili görür,arkadaşlarından geldiğini düşündüğü maili okuyunca olduğu yere yığılıp kalır.
Odaya giren annesi yerde yatan kızını ve ekrandaki mesajı görür.

-Kime : Sevgili karıma
-Konu : Yeni ulaştım.
-Tarih : 25 Ocak 2010
 

Benden haber aldığına şaşıracağından eminim. Burada bilgisayar var ve sevdiklerimize e-mail gönderebiliyoruz. Buraya yeni ulaştım ve kaydımı yaptırdım. Her şey yarın senin buraya geleceğini düşünülerek hazırlanmış. Seninle buluşmayı dört gözle bekliyorum. Umarım benim gibi sorunsuz bir yolculuk geçirirsin.

Not : Burası çok sıcak.